EEN OUD DAGBOEK


Het had jaren verborgen gelegen
door stof en vocht aangevreten
toevallig kreeg ik het weer in mijn handen
herstelde ik meteen onze vroegere banden.
Het eerste dagboek van mijn jeugd
buiten zijn verfrommelde randen
was menige bladzijde reeds verkleurd.

Mijn klein schrift viel al moeilijker te lezen
duidelijker voelbaar was nog het kloppen van mijn hart
al die bladzijden die ik in ijlkoorts had geschreven
terwijl de liefde blindelings in mijn leven werd gebracht.

Het roze geluk, het blauwe verlangen
nooit hadden verwachtingen zo hoog gezweefd
als de ziel zich omkleed in nieuwe gezangen
en iedere dag als een opperst geluk wordt herleefd.

Maar idool en droom gingen spoedig sterven
in tranen van bittere ontgoocheling
mijn roze geluk viel aan scherven
en het blauwe verlangen dat in weemoed verging.

Vele bladzijden liggen precies in mijn geheugen
alsof de dag dat ik ze schreef, pas gisteren leek
en hoe hebben ze mij ooit kunnen verheugen
Als alles achteraf een dwaze illusie bleek.


Greta Casier